De Flatcoated Retriever
Dark Devotion April's Amazing Amy
Een enthousiaste familiehond met werklust!
De Flatcoated Retriever mag dan uiterlijk een beetje lijken op zijn blonde
"neefje", de Golden Retriever, maar daar houdt de vergelijking wel op. De hond
heeft niet alleen een heel ander karakter, maar hij verdient ook een andere
begeleiding. Het is een enthousiaste, gezellige en supervrolijke gezinshond,
mits... zijn baasjes appelleren aan zijn werklust. Waar een Golden op leeftijd
wat bezadigd kan raken, blijft een Flatcoat tot aan zijn oude dag 'in' voor
actie. Een Flatcoat die niets te doen heeft, is dan ook een ongelukkige Flatcoat!
Misschien heeft u wel eens getwijfeld als u een elegante, mooi glanzende zwarte
hond in het park zag lopen. Was dat nu een te dunne en te grote Labrador
Retriever met een beetje verkeerde vacht, of een zwart kind van een ondeugende
Golden Retriever en een zwarte Labrador? Hoewel deze mogelijkheden natuurlijk
niet geheel zijn uit te sluiten, is het toch het meest waarschijnlijke, dat de
zwarte hond een Flatcoated Retriever was. Dit mooie, elegante en snel ogende ras
is weliswaar familie van de bekendere retrievers, maar in uiterlijk en innerlijk
verschilt hij toch heel veel van hen.
Retrievers
De letterlijke vertaling van "retriever" is zoiets als "terugbrenger". De honden
die tot het groepje retrievers behoren zijn dan ook min of meer specialisten in
het opzoeken en apporteren van geschoten wild. Het oudste retrieverras is de
Curlycoated; het op een na oudste is de Flatcoated. Daarna volgden de Labrador
Retriever en de Golden Retriever, die mogelijkerwijs een nog sterkere invloed
van de geïmporteerde honden hebben ondervonden. In het noorden van Amerika
ontstond de Chesapeake Bay Retriever en in Canada de Nova Scotia Duck Tolling
Retriever, welke laatste in 1982 werd erkend door de Federation Cynologique
Internationale (F.C.I.), de internationaal overkoepelende kynologische
federatie. AI deze rassen, maar vooral de retrievers die zijn ontstaan in
Engeland, hebben geschiedenissen die in elkaar grijpen. Ze zijn vaak meer dan
een beetje aan elkaar verwant en hebben een aantal gelijke eigenschappen. De
verschillen tussen de rassen zijn meestal terug te voeren op de inzichten van
bepaalde fokkers uit de beginperiode. Bij een beschrijving van de Engelse
retrieverrassen ontkomt men, door de grote onderlinge verwevenheid, niet aan een
vergelijking tussen deze rassen.
Snel
Van de retrieverrassen wekt de Flatcoated het sterkst de indruk van snelheid.
Zijn hoofd is vrij smal en de stop (de overgang van neusrug naar voorhoofd)
ontbreekt nagenoeg, wat hem een gestroomlijnd profiel bezorgt. Het lichaam van
de Flatcoated is van boven gezien minder breed dan dat van de Golden, al moeten
zijn middelste ribben goed gerond zijn. Het brede en tonvormige van de Labrador
is hem volstrekt vreemd. Zijn "racy'' uiterlijk dankt de Flatcoated vooral aan
zijn Setter voorouders en aan de Border Collies (meer waarschijnlijk de Working
Sheepdogs). De aard van de Flatcoated past bij zijn uiterlijk en is gericht op
actie, snelheid en afwisseling. Het door en door rustige en stabiele, dat de
andere (meer) moderne retrievers wel over zich kunnen hebben, mist hij. Nu zijn;
over de gehele kynologie genomen, de jongste rassen over het algemeen
gespecialiseerder dan de oudere rassen. De moderne maatschappij lijkt (of is het
inmiddels "leek"?) meer te vragen naar experts dan naar allrounders.
Historie
De oorsprong van de Flatcoated Retriever ligt in Engeland, waar deze rashonden
werden gebruikt om aangeschoten en dood wild te apporteren. Op jachtdagen kwamen
veel honden met elkaar in aanraking, en hiervoor was een vriendelijk en
gezeglijk karakter een eerste vereiste. Ook moesten de honden graag te water
gaan en moeiteloos dichte dekking overwinnen zoals bramen en brandnetels.
Moed en uithoudingsvermogen waren nodig voor een dag hard werken. De
basisingrediënten voor dit type jachthond zijn naar alle waarschijnlijkheid de
St. Johns Dog, Spanielvariëteiten. Pointers en Setters. Door deze honden met
elkaar te kruizen en hier weer selectie op toe te passen kreeg men honden die
graag te water gingen, over een goede apporteer lust beschikten en een
uitstekende neus hadden. Een van deze kruisingen, toen bekend als de 'Wavy-coated
Retriever', was erg populair en met zijn neef de 'Curly Coated Retriever' werd
hij door het hele land gebruikt door zowel jachtopzieners als de jagende
notabelen. Deze 'Wavy-Coated Retriever' was de voorloper van de huidige Flatcoat.
Naar alle waarschijnlijkheid is rond 1890 Colliebloed ingefokt waardoor de
gladdere vachten ontstonden. Het was rond 1900 met name Mr. S.W. Shirley en
later Mr. Reginald Cooke (Riverside) die de Flatcoat verder ontwikkelde. Het
werd een ras met zo veel kwaliteiten dat het de meest populaire Retriever werd
tot aan de 1ste Wereld Oorlog. Na deze periode nam het aantal flatcoats snel af,
mede door de enorm toenemende populariteit van Golden- en Labrador Retrievers.
Desalniettemin bleef een aantal fokkers het ras trouw, waaronder Mr. Stanley
O'Neill (Pewcroft) en Mr. Colin Wells ("W''-kennel). Er volgden andere fokkers
van importantie, waarvan de bekendste Mrs. Dr. Nancy Laughton (Claverdon) is.
Het is dankzij deze trouwe voorvechters van het ras dat de Flatcoated Retriever
nu nog altijd een bekend en op zich zelfstaand, bijzonder ras is. Nederlandse
liefhebbers van de Flatcoated Retriever hebben in het begin van de jaren
zeventig gastvrijheid genoten bij de Golden Retriever Club Nederland.
Incidenteel zijn in de daaraan voorafgaande jaren Flatcoated Retrievers
geïmporteerd. In 1963 wordt door mr. F.B. s'Jacob het eerste nest Flatcoated
Retrievers in Nederland gefokt. Omdat op dat moment in Nederland geen geschikte
reu voorhanden was, werd sperma vanuit Engeland overgevlogen. Begin 1972 werd in
Nederland een 'eigen' rasvereniging opgericht, die op 18 oktober 1972 de
voorlopige erkenning van de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland
kreeg. Begin 1973 werd deze omgezet in de definitieve erkenning van de
Flatcoated Retriever Club.
Gezondheid
De Flatcoated Retriever is een op zich gezond ras: volgens de boekjes bereikt de
gemiddelde Flatcoat zelfs de respectabele leeftijd van zo'n 12 jaar. Er lijken
echter aanwijzingen te zijn dat de gemiddelde levensverwachting dalende is, en
dat een gemiddelde leeftijd van 10 jaar realistischer is.
Zoals bij veel rassen, komen er ook bij de Flatcoated Retriever incidenteel
erfelijke afwijkingen voor. Zo is het ras gevoelig voor heupdysplasie (HD, een
door erfelijke factoren en uitwendige invloeden bepaalde ontwikkelingsstoornis
van de heupgewrichten) Patella Luxatie (PL, een afwijking aan het kniegewricht
waardoor de knieschijf uit het kniegewricht kan schieten), PRA / CATARACT
(afwijkingen aan het oog die blindheid kunnen veroorzaken) en epilepsie.
Daarnaast lijken allergische huidafwijkingen in het ras voor te komen. Deze
kunnen door huidcontact met bepaalde stoffen of door het eten van bepaalde
stoffen worden veroorzaakt, maar de meest algemene oorzaak is een
overgevoeligheidsreactie. Deze overgevoeligheidsreacties treden op als de hond
antistoffen ontwikkelt tegen bepaalde stoffen, zoals bijvoorbeeld tegen
stuifmeelpollen. Deze vorm van allergie heeft vaak een genetische basis en komt
vaker voor bij teven dan bij reuen. In het algemeen geldt dat de meeste
Flatcoats niet behept zijn met een van bovenstaande problemen, blaken van
gezondheid en... bruisen van de energie!
Uiterlijk
Als de Flatcoated Retriever niet zo ongelooflijk enthousiast en speels zou zijn,
en als dat staartje niet voortdurend aan het kwispelen was, zou je het uiterlijk
beslist kunnen omschrijven als 'statig'. Het is een mooie, slanke hond die
gezegend is met een bijna adelijk hoofd op een prachtige lange, droge hals. Het
lichaam van de Flatcoat is iets langer dan hoog en de lendenen zijn kort en
vierkant. De borst is tamelijk breed en diep. De leverkleurige of zwarte vacht
is dicht en van fijne tot middelfijne structuur. De benen en staart moeten goed
bevederd zijn. Een rijke bevedering maakt bij een volwassen hond het elegante
beeld van een goede hond compleet. Die vacht heeft overigens niet al te veel
verzorging nodig: als de vacht eenmaal is opgedroogd na een enthousiast
zwempartijtje of modderbad, laten vuil en modder zich vrij gemakkelijk uit de
vacht borstelen. Een lichte borstelbeurt eens per week is voldoende, maar de
dichter behaarde plaatsen moeten wat beter in de gaten gehouden worden. Met name
de broek en de staart verdienen wat extra aandacht tijdens het kammen. Als het
haar tussen de voetzolen wat langer is kunt u dat beter wegknippen, omdat zich
hierin gemakkelijk steentjes en gras kunnen vastzetten. Het is aan te raden om
1à 2 keer per jaar met de hond naar de trimsalon te gaan, zodat de vacht goed
wordt verzorgd en in model wordt geknipt.
Karakter
De Flatcoated Retriever is een hond die kracht toont zonder grof te zijn, en
snelheid uitdrukt zonder iel te zijn. Het is een slimme, actieve jachthond met
een intelligente uitdrukking. Hij is vriendelijk gezind en vol zelfvertrouwen,
en hij gaat met een eeuwig kwispelende staart door het leven. Die staart kan in
de huiskamer voor nogal wat ongelukjes zorgen: zorg dus dat u de koffiekopjes,
glazen limonade en bloemenvazen in veiligheid brengt!
Met zijn ondeugende gevoel voor humor lijkt deze 'clown' nooit volwassen te
worden. Hij loopt over van plezier en is gek op water. Voor een Flatcoat moet u
bovendien nogal van het actieve type zijn: de hond heeft altijd iets nodig om
zijn geest en lijf bezig te houden. Hij doet dan ook niets liever dan dingen
oppakken en apporteren.
Een Flatcoated Retriever verschilt op een aantal, punten duidelijk van de andere
retrieverrassen. Zo is hij later volwassen dan de andere Retrievers (wat
betekent dat u meer geduld nodig zult hebben bij zijn opvoeding en training) en
is hij temperamentvoller, ondeugender en beweeglijker. Een Flatcoat vraagt
aandacht, veel aandacht. Mede hierdoor en doordat hij later volwassen is blijft
een Flatcoat ook op oudere leeftijd zeer actief. In het algemeen is de Flatcoat
ook drukker (meer aanwezig) dan zijn 'neven'. Als de hond niet de aandacht en
beweging krijgt die hij nodig heeft, kan hij nerveus gedrag ontwikkelen. Hij
heeft dan ook veel behoefte aan vrije beweging: twee uur wandelen per dag is
echt geen overbodige luxe. Mits voldaan aan zijn behoefte tot dingen doen is de
Flatcoat een zachte, stabiele hond die redelijk eenvoudig is op te voeden. De
honden zijn intelligent en leergierig, en daardoor bijzonder snelle leerlingen.
Van nature heeft de Flatcoat veel eigenschappen die hem tot een waardevolle
jachthond maken. Hij heeft apporteerlust, is snel, intelligent, onvermoeibaar en
heeft een goede neus. Ook gaat hij graag te water, waarbij hij niet snel last
heeft van de kou.
Bij de (jacht)training is het wel zaak rekening te houden met het feit dat een
Flatcoat veel passie heeft en wel eens wat ongedurig kan zijn. Zelfbeheersing is
iets waar veel aan gewerkt moet worden! Ook moet men rekening houden met het
feit dat de Flatcoat laat volwassen is: hij blijft heel lang speels en 'vergeet'
regelmatig spontaan wat hij tot dan toe geleerd heeft. Ga dan ook niet met hem
trainen als u haast heeft, eigenlijk geen zin heeft of als u zich niet lekker
voelt, maar neem er de tijd voor en hij zal u uiteindelijk belonen door met
plezier voor u te werken.
Levendig
Doordat de Flatcoat zo veelzijdig is mist hij, zeker in zijn jeugd de rust van
de andere retrievers. Er is zoveel dat hem nieuwsgierig maakt en prikkelt. Hij
wil actief zijn en van alles ondernemen en onderzoeken. Dit heeft consequenties
voor zijn eigenaar. De Flatcoat moet een gedegen opvoeding krijgen om hem in
goede banen te leiden. Met strakke maar zachte hand behoort de jonge (gevoelige)
Flatcoat te leren wat wel en niet is gewenst. De Flatcoat is geen zwarte Golden
of een langharige Labrador, zoals sommige mensen wel eens denken. Het idee dat
retrievers op kleur en haar na wel één pot nat zouden zijn, is beslist niet
waar. De temperamentvolle Flatcoat heeft veel beweging nodig. Hij is levendig,
enthousiast en ondernemend, en hij vraagt de eerste 2 jaar veel inzet van zijn
baas. Met een puppycursus en driemaal daags een blokje om ben je er niet met een
Flatcoat. Er zal gewandeld en getraind moeten worden en de baas zal steeds
bedacht moeten zijn op speelse ontduikingen van de gestelde
gehoorzaamheidsnormen, zgn. puppy- en pubergedrag. Op de leeftijd van een jaar
of drie tot vier is de Flatcoat als het goed is een prettige, lieve, gehoorzame
en werklustige hond. Als het niet goed gaat, is hij een drukke, zenuwachtige en
ongehoorzame hond die dan meestal de goodwill van zijn mensen heeft verspeeld.
De schuld van de hond is dat natuurlijk niet. Het zijn de mensen die zich niet
goed hebben laten voorlichten en die zich niet hebben gerealiseerd dat een
Flatcoat veel beweging en begeleiding nodig heeft om uit te groeien tot een
fijne kameraad.
De Flatcoated heeft in onze tijd nooit de populariteit van de Golden en de
Labrador kunnen evenaren. Voor het ras is dit wel zo gunstig, omdat de
Flatcoated Retriever nu eenmaal veel meer van zijn mensen "vraagt" op het gebied
van beweging, actie en consequentheid.
Lang Jong
Alle honden moeten "rechtlijnig" worden opgevoed, maar de een heeft een
dergelijke begeleiding harder en langer nodig dan de ander. De Flatcoated
behoort tot het soort dat lang onvolwassen blijft en dat door een rustige,
consequente opvoeding zelfvertrouwen moet krijgen. De meeste honden zijn op de
leeftijd van anderhalf jaar al aardig "fatsoenlijk". De Flatcoat kan zich echter
op die leeftijd nog puppy-achtig gedragen. Hij is slim, en hij weet best wel wat
er van hem wordt verwacht, maar hij kan de diverse verleidingen nog niet
weerstaan. Het is zo leuk om door te rennen als je wordt geroepen, en waarom zou
je steeds die dummy (het canvas apporteervoorwerp) terug brengen als je er leuk
mee kunt spelen...... Daarbij komt nog zijn aanleg en enthousiaste temperament
die hem tot allerlei probeersels uitnodigen. De jonge Flatcoat kan net zo goed
als de Golden en de Labrador leren wat er van hem wordt verwacht maar hij zal
wat hij heeft geleerd niet altijd uitvoeren. Als hij zijn dag heeft, kan hij op
een apporteerproef briljant apporteerwerk laten zien maar heeft hij zijn zinnen
op andere dingen gezet, dan laat hij het ooit helemaal afweten. De andere
retrievers zijn in hun jeugd, maar ook later over het algemeen veel
gelijkmatiger in hun prestaties. De Flatcoated heeft meestal nog ruim een jaar
meer nodig om een enigszins vergelijkbare mate van betrouwbaarheid in zijn werk
te krijgen.
Rasstandaard
Oren:
Klein en goed aangezet, dicht tegen de zijkant van het hoofd.
Ogen:
Van middelmatige grootte, donkerbruin of hazelnootkleurig. Een rond bol oog is
zeer ongewenst en de ogen mogen niet schuin geplaatst zijn.
Neus:
De neus is van flinke maat, met wijde neusgaten.
Hoofd en schedel:
Het hoofd moet lang en mooi gevormd zijn. De schedel plat en gematigd breed met
een lichte in zinking of stop tussen de ogen. De kaken moeten lang zijn en
sterk.
Mond en gebit:
Sterke kaken met een volstrekt regelmatig en compleet scharend gebit. De tanden
moeten gezond en sterk zijn.
Benen:
De voorbenen moeten recht zijn met tot aan de voeten toe bot van goede
kwaliteit. De achterbenen moeten goed gespierd zijn. De knie en hak moeten
gematigd gehoekt zijn, de laatste laag bij de grond de hak moet in elk opzicht
correct staan.
Hals:
Het hoofd is goed op de hals geplaatst, de hals is redelijk lang en vrij van
keelhuid. De hals moet evenredig zijn en schuin overgaan in de schouders met een
goede overgang naar de rug.
Lichaam:
De borst is diep en breed, met een duidelijke voor borst. De voorste ribben zijn
vrij plat. Het lichaam laat geleidelijk meer geronde ribben zien en de
middenribben zijn goed gewelfd, maar de achterste weer wat minder. De lendenen
moeten kort er vierkant zijn. Reuen wegen circa 25-35 kilo en hebben een
schofthoogte van zo'n 58-61 centimeter, teven hebben een gewicht van zo'n
22,5-30 kilo en een schofthoogte van circa 55-58 centimeter.
Voeten:
De voeten moeten rond en sterk zijn met de tenen strak tegen elkaar en goed
gebogen. De voetzolen zijn dik en sterk.
Staart:
De staart is kort, recht en goed aangezet. Hij wordt vrolijk gedragen, maar
nooit veel boven de ruglijn
Vacht:
De vacht moet dicht zijn, van fijne tot middelfijne structuur en zo glad
mogelijk. Benen en staart moeten goed bevederd zijn. Slechts de kleuren zwart of
lever zijn toegestaan.
Gangwerk:
Het gangwerk is vlot en stuwend, recht en krachtig zowel gezien vanuit de
voorhand als vanuit de achterhand.